17 marca 2013

4 dni w Paryżu: Katakumby, Muzeum d'Orsay i Luwr, czyli darmowy przewodnik po Paryżu. Mapa + Zdjęcia [Dzień 3]

Przewodnik po Paryżu - dzień trzeci, w którym będzie okazja zobaczyć Paryż od dołu i góry, a to za sprawą wizyty w słynnych paryskich katakumbach, a następnie podziwiania Paryża z punktu widokowego na Łuku Triumfalnym, z którego promieniście rozchodzą się główne aleje stolicy Francji. Do tego trochę historii wielokulturowego Paryża, wizyta w najpopularniejszym muzeum Paryża według TripAdvisor, czyli Muzeum d'Orsay, a na koniec słynny Luwr i Mona Lisa.

Trzeci dzień w stolicy Francji będzie luźniejszy, niż dzień drugi, a jednocześnie trochę bardziej nastawiony na zwiedzanie i zobaczenie atrakcji, o których nie zawsze przeczytamy w przewodnikach, jako "must see", a które na pewno warto odwiedzić, by mieć spojrzenie na Paryż z różnych stron. Dalej przede wszystkim zwiedzamy centrum Paryża - lubiący spacery mogą, pomiędzy poszczególnymi atrakcjami, przemieszczać na piechotę, a osoby wolące korzystać z komunikacji miejskiej bez problemu mogą poruszać się metrem lub pociągami RER. 

My wybieramy opcję spacerowanie i komunikacji miejskiej, ze względu na oszczędność czasu, który chcemy przeznaczyć na dłuższe zwiedzanie odwiedzanych atrakcji. Wszystkim jednak polecam zapoznanie się z pierwszą częścią przewodnika po Paryżu: Paryż w 4 dni: przewodnik, relacja, co warto zobaczyć, zabytki i atrakcje, porady, plan zwiedzania - Mapa + Zdjęcia [Dzień 1] - gdzie można znaleźć wszystkie potrzebne informacje na temat tego, kiedy najlepiej wybrać się do Paryża, jak najtaniej dolecieć lub dojechać, a także na temat transportu z lotniska. Osoby zainteresowane kwestią komunikacji miejskiej w Paryżu odsyłam do wpisu Paryż: Komunikacja miejska - metro, autobusy, pociągi RER, tramwaje. Ceny biletów 2013, mapa, informacje praktyczne, który szczegółowo przedstawia wszystkie zawiłości działania i cen paryskiego systemu transportu miejskiego. 


Podobnie, jak dnia drugiego, postanawiamy skorzystać z systemu zniżek, który jest dostępny, jeśli ktoś planuje odwiedzić paryskie muzea i galeria. Do wyboru mamy różne systemy, które łączą w sobie zarówno karty na transport miejski i tańsze wstępy do zabytków i atrakcji turystycznych oraz szereg rabatów na restauracje lub zakupy, jak i tylko takie, które oferują darmowe lub tańsze wstępy do zabytków, muzeów i atrakcji turystycznych. Cała lista wszystkich dostępnych pakietów zniżkowych, rabatowych oraz sposobów na tańsze zwiedzanie Paryża dostępna jest tutaj: Paryż: Zniżki i tanie zwiedzanie - karta Paris Museum Pass, ParisPass, Paris City Passport i Paris Visite Pass [Ceny 2013]


My już poprzedniego dnia zaopatrzyliśmy się w dwudniową kartę Paris Museum Pass, którą dzisiaj również zamierzamy wykorzystać. Karta zwróciła nam się już po pierwszym dniu, zdecydowanie jest to najlepsza opcja dla wszystkich zainteresowanych zwiedzaniem Paryża, którzy stawiają na zobaczenie więcej, niż tylko Luwru i  Muzeum d'Orsay. Jednocześnie warto pamiętać, że w pierwszą niedzielę każdego miesiąca wstęp do większości muzeów i zabytków jest bezpłatny. Mieszkańcom Unii Europejskiej poniżej 26. roku życia, a także obywatelom pozostałych krajów świata poniżej 18. roku życia przysługuje bezpłatny wstęp do większości obiektów turystycznych Paryża (za okazaniem dowodu tożsamości przy kasie biletowej).


Dzień zaczynamy o godzinie 9, jeszcze przed wyjściem na zwiedzanie, biegniemy do piekarni by kupić paryskie bagietki (cena od 0,9€ do 1,1€) i przygotować kanapki, które zastąpią nam lunch. O ile Paryż to piękne miasto, to jest jednocześnie drogim miastem. Zamiast lunchu w restauracji postanawiamy wybrać kanapki, a zaoszczędzone pieniądze przeznaczyć na pamiątki ze stolicy Francji. Zaraz po wyjściu z domu znajdujemy małą cukiernię, gdzie przy aromatycznej, mocnej kawie, wśród Francuzów przeglądających poranną prasę, wzmacniamy się przed całym dniem. Poranna kawa w małych cukierniach i kawiarniach jest bardzo popularna wśród mieszkańców Paryża, lokalne otwarte od wczesnych godzin rannych znajdziemy praktycznie na każdym kroku.


Zwiedzanie | Dzień 3
Dzień rozpoczynamy od zobaczenie, jak Paryż wygląda... spod ziemii. Pierwszym miejscem na planie zwiedzania Paryża tego dnia są słynne paryskie katakumby. Katakumby paryskie -  Les catacombes de Paris - to sieć korytarzy w dawnych kamieniołomach Denfert-Rochereau z czasów cesarstwa rzymskiego. W 1786 roku z powodów sanitarnych, chcąc uniknąć szalejących epidemii w przeludnionym mieście zaczęto znosić tu zwłoki z paryskiego cmentarza z dzielnicy Les Halles, później z innych cmentarzy paryskich. W XIX wieku utworzono pomieszczenia, które przeznaczone są dzisiaj do zwiedzania, np. Krypta Męki Pańskiej (Rotunda Piszczeli), "Grobowiec Gilberta". Wejście znajduje się w siedzibie Urzędu Inspektora Kamieniołomów.


Tunele pokryte są licznymi graffiti z XIX wieku, świadczącymi, że miejsce to było często odwiedzane przez Paryżan. Victor Hugo, bywalec tych podziemi umieścił tu akcję swojej powieści Nędznicy. W czasie Komuny Paryskiej w 1871 komunardzi zamordowali grupę monarchistów w jednej z komór. W czasie II wojny światowej katakumby były miejscem konspiracyjnych spotkań członków francuskiego ruchu oporu.


Paryskie katakumby znajdują się tuż obok stacji metra Denfert-Rochereau, którą obsługują linie metra 4 i 6, a także linia RER B. Katakumby są otwarte od 10:00 do 17:00 każdego dnia, z wyjątkiem poniedziałków i świąt publicznych. Uwaga: wstęp do katakumb nie jest objęty system zniżek Paris Museum Pass! Bilet normalny na zwiedzanie katakumb kosztuje 8€, a młodzień między 14-26 rokiem życia płaci 4€. Więcej informacji znajdziemy na stronie www.catacombes.paris.fr


Następnie łapiemy metro (linia nr 6) i udajemy się na Łuk Triumfalny (Arc de Triomphe), który mieliśmy okazję już zobaczyć pierwszego dnia, jednak tym razem nie podziwiamy go od zewnątrz, a od wewnątrz. Naszym celem jest wizyta na jego szczycie, skąd rozpościera się wspaniały widok na Paryż i gwiaździstą sieć rozchodzących się od łuku alei. Łuk Triumfalny został wzniesiony z inicjatywy Napoleona, który chciał uczcić zwycięstwo żołnierzy armii francuskiej pod Austerlitz w 1805 roku. Projekt architektoniczny monumentu został zaakceptowany w 1809 roku, a został on zakończony 30 lat później za panowania Ludwika Filipa I. Budowla ta mieści się na Placu Charles de Gaulla (Generała de Gaulle’a), który kiedyś nazywany był Placem Gwiazdy, a to z uwagi na promieniście rozchodzące się z tego miejsca 12 alei, w tym słynne Champs Elysée - Pola Elizejskie. Pod pomnikiem znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza. Sam łuk ma 49 m wysokości, 45 m szerokości i 16 m głębokości.


W górnych partiach łuku znajduje się również małe muzeum poświęcone tej budowli, a w którym zobaczymy  historię jego budowy i konstrukcji. Łuk Triumfalny jest otwarty od 1 kwietnia do 30 września w godzinach 10:00 - 23:00, a od 1 października do 31 marca od 10:00 do 22:30. Posiadając kartę Paris Museum Pass wstęp jest bezpłatny. Bilet normalny kosztuje 9,50€. Strona internetowa łuku: www.arc-de-triomphe.monuments-nationaux.fr


Zobaczyliśmy zatem Paryż z góry i z dołu, teraz czas wrócić do normalnego poziomu i rozpocząć zwiedzanie innych atrakcji turystycznych, które zaplanowaliśmy na dziś. Przeglądając serwis TripAdvisor zobaczyliśmy, że muzuem nr 1 w Paryżu jest Musee d'Orsay, dlatego postanawiamy odwiedzić te muzeum i sprawdzić, czy opinia użytkowników popularnego serwisu jest trafna. Do muzeum można podjechać metrem (linia 12, stacja najbliżej zlokalizowana to Assemblée Nationale) lub pociągiem RER linia C (stacja Musée d'Orsay), my jednak postanawiamy się przespacerować przez słynne Pola Elizejskie oraz wspaniały most Aleksandra III (miejsca te zostały opisane w pierwszej części przewodnika). 


Muzeum Orsay (fr. Musée d'Orsay) to muzeum w Paryżu, położone na lewym brzegu Sekwany. Zbiory zawierają głównie sztukę francuską z lat 1848-1918: malarstwo, rzeźbę, fotografię oraz meble. Dzieła te są młodsze od tych, które prezentowane są w Luwrze, a starsze od zbiorów Centre Georges Pompidou. Rocznie muzeum odwiedza ok. 4 miliony zwiedzających.  


W 1897 francuska Compagnie de chemins de fer zakupiła od państwa tereny pod budowę nowego dworca kolejowego, ponieważ dotychczas istniejący, Gare d'Austerlitz, znajdował się zbyt daleko od centrum miasta. Rok później spomiędzy trzech architektów – Lucien Bénarda, Lucien Magne'a i Victora Lalouxa na architekta dworca d'Orsay wybrano tego ostatniego. Nowy budynek musiał harmonizować z elegancką dzielnicą oraz sąsiedztwem Luwru i Legii Honorowej. Zaprojektowany przez Lalouxa budynek miał eklektyczną fasadę i szklany dach oraz dwa ogromne zegary, zachowane do dziś (jeden znajduje się w głównym holu, drugi w kawiarni Café des Hauteurs). Uroczysta inauguracja budowli odbyła się 14 lipca 1900 roku, podczas wystawy światowej. Przez następnych 39 lat budynek pełnił rolę dworca kolejowego, jednak z powodu elektryfikacji kolei długość pociągów znacznie się zwiększyła i nie mieściły się one już na dworcu d'Orsay. Został więc on zamknięty i od tego czasu znajdował różne przeznaczenia – mieścił się tu teatr Renault-Barrault, sale domu aukcyjnego Druot, służył także jako tło w wielu filmach (m.in. w Procesie Orsona Wellesa).


Propozycja wyburzenia budynku napotkała na sprzeciw społeczeństwa, które nie chciało, by dworzec podzielił los Les Halles. W 1978 roku wpisano go na listę zabytków i tym samym uniemożliwiono jego wyburzenie. Kilka lat wcześniej pojawił się też pomysł, by dawny dworzec przekształcić w muzeum sztuki XIX wieku. Prace nad realizacją tej koncepcji rozpoczęły się w 1979 roku i dowodził nimi architekt Gae Aulenti, a uroczystego otwarcia Musée d'Orsay dokonał prezydent François Mitterrand 1 grudnia 1986 r. Dla zwiedzających zostało ono udostępnione 9 grudnia 1986. 


Kolekcja muzeum składa się ze zbiorów malarstwa, rzeźby, sztuki użytkowej, fotografii i grafiki. Istnieje także dział poświęcony sztuce architektury, gdzie można znaleźć rysunki, projekty i modele budynków. Wśród zbiorów malarstwa największym powodzeniem cieszą się dzieła impresjonistów i postimpresjonistów, np.: Paul Cézanne, Edgar Degas, Paul Gauguin, Édouard Manet, Claude Monet, Vincent van Gogh. 


Muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 9:30 - 18:00, a w czwartki 9:30 - 21:45 (muzeum jest zamknięte w poniedziałki i święta). Z kartą Paris Museum Pass wstęp jest darmowy. Jeśli ktoś jednak nie posiada wspomnianej karty, to bilet normalny kosztuje €9 (6,50€ dla młodzieży w wieku 18-25 lat). Więcej informacji można znaleźć na www.musee-orsay.fr. Muzeum zdecydowanie warte odwiedzenia! Żałujemy, że nie mogliśmy zostać w nim dłużej!


Z Musée d'Orsay spacerem wzdłuż rzeki udajemy się do słynnej księgarni Shakespeare and Company mieszczącej się pod adresem 37 Rue de la Bucherie (Więcej info na www.shakespeareandcompany.com), a dalej przez Petit Pont (Most Mały) do katedry Katedra Notre-Dame. Petit Pont jest mostem łukowym, w przeszłości opartym na trzech łukach, obecnie na jednym. Most jest w całości kamienny, o długości 32 metrów, co czyni z niego najkrótszy paryski most. Prowadzi przez niego 20-metrowa droga ruchu kołowego, 12-metrowa ścieżka rowerowa oraz dwa czterometrowej szerokości chodniki.


Stajemy zatem ponownie pod jedną z głównych turystycznych atrakcji Paryża, czyli Katedrą Notre-Dame. Jedna to z najbardziej znanych katedr na świecie, między innymi dzięki powieści Dzwonnik z Notre Dame francuskiego pisarza Victora Hugo. Budowę obiektu rozpoczęto w 1163 i ukończono 200 lat później. Budowę tej budowli zlecił biskup Maurice de Sully. Po przebyciu 387 stopni rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na panoramę Paryża. W środku Katedry znajdują się przykłady rzeźby gotyckiej przedstawiające różne twarze i postacie. Wstęp do katedry jest bezpłatny, zawsze jednak jest to niej długa kolejka. Katedra otwarta jest każdego dnia od godziny 08:00 do 18:45. Nie mieliśmy okazji zwiedzić jej wnętrza pierwszego dnia, dlatego teraz stajemy w dłuuuugiej kolejce. Już po zwiedzaniu wnętrza stwierdzamy, że warto było czekać.


Kilka ciekawostek na temat Katedry: Katedra utraciła zadaszenie wież podczas Rewolucji Francuskiej, sama zaś uniknęła zburzenia dzięki rzekomemu ryzyku uszkodzenia sąsiednich budynków podczas tej operacji, co sugerował pewien niezbyt chętny Rewolucji paryski mieszczanin. Dzięki temu zdarzeniu katedra przetrwała do naszych czasów. W okresie Rewolucji nosiła nazwę "Świątyni Rozumu". 3 września 2006 plac przed katedrą, zaprojektowany przez barona Georges'a Haussmanna w czasach Napoleona III dla podkreślenia świetności zachodniej fasady katedry, noszący dotąd nazwę Place du Parvis Notre-Dame, czyli "plac Kościelny Notre-Dame" poświęcono papieżowi Janowi Pawłowi II nadając mu nową nazwę Parvis Notre-Dame - place Jean-Paul II, czyli "Dziedziniec Notre-Dame - Plac Jana Pawła II".


Po zwiedzaniu katedry, na jednej z okolicznych ławeczek z widokiem na Sekwane, zjadamy nasz szybki lunch, po czym udajemy się na szybką kawę to jednej z okolicznych kawiarni. Następnie piechotą (dla zmęczonych opcja metra) przechodzimy przez most Pont d'Arcole pod znane nam już ze wczorajszego dnia Centre Georges Pompidou, z którego już tylko rzut kamieniem do Muzeum Judaizmu w Paryżu.


Jeśli chodzi o most Pont d'Arcole, to od średniowiecza do 1828 na miejscu mostu funkcjonowała jedynie sześciometrowa przeprawa piesza pod nazwą Passelerie de Grève, wzniesiona przez Marca Séguina. W 1828 obiekt został zastąpiony szerszym mostem, a w 1854, w związku ze zmianami w układzie urbanistycznym miasta wzniesiono nowy most wg projektu Cadiata, żelazny, pierwszy most na tym miejscu, który pozwalał zarówno na ruch pieszy, jak i kołowy. Był to zarazem pierwszy żelazny most w Paryżu, który wiódł przez całą szerokość rzeki nie przebiegając przez jedną z wysp. Błąd konstrukcyjny sprawił, że w 1888 most nieoczekiwanie obsunął się o 20 cm i musiał być gruntownie wyremontowany. Ponowną renowację przeszedł w latach 1994-1995. W 1944 to przez ten most do ratusza paryskiego weszła dywizja generała Leclerca w dniu wyzwolenia miasta. Nie jest konkretnie ustalone pochodzenie nazwy mostu. Może on nosić imię słynnej bitwy stoczonej przez Bonapartego, jak również nazwisko jednej z ofiar rewolucji lipcowej - młodego republikanina, który zginął na moście, niosąc na czele pochodu trójkolorowy sztandar.


Musée d'Art et d'Histoire du Judaïsme to paryskie Muzeum Sztuki i Historii Judaizmu. Prowadzi nas ono przez różne aspekty sztuki Judaizmu, pozycja obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych tą dziedziną. Muzeum jest otwarte od niedzieli do piątku w godzinach 11:00 - 18:00 (w niedziele od godziny 10:00). Z kartą Paris Museum Pass wstęp jest bezpłatny. Muzeum znajduje się w pobliżu stacji metra Rambuteau i  Hôtel de Ville. Dojechać tam możemy również autobusami 29, 38, 47, 75. Więcej info na: www.mahj.org


Ostatnim punktem na naszej mapie zwiedzanie Paryża, w dniu trzecim, jest słynne Muzeum Luwr - najchętniej odwiedzane muzeum na świecie. Muzeum jest otwarte każdego dnia od 9:00 do 18:00, z wyjątkiem wtorku, kiedy muzeum jest zamknięte. W środę i piątek muzeum jest otwarte dłużej, bo do 21:45. My mamy szczęście, że bo muzuem odwiedzamy w piątek, dlatego też mogliśmy je sobie zostawić na koniec, by spokojnie móc tam spędzić ok 3h. Jeśli jednak ktoś zamierza zwiedzić muzeum w inne dni tygodnia, to przy przedstawionym planie zwiedzanie może zabraknąć czasu, dlatego by je zobaczyć, można zrezygnować np. z Muzeum Sztuki i Historii Judaizmu oraz zwiedzanie wnętrz Katedry Notre Dame.


Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) to dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.


Muzeum znajduje się w Pałacu Luwru (Palais du Louvre) znanym już w średniowieczu. U schyłku XII wieku, król Filip II August wzniósł w tym miejscu zamek warowny. W drugiej połowie XIV wieku Karol V Mądry uczynił z zamku rezydencję królewską. W XVI wieku Franciszek I zamienił tę budowlę w monumentalny renesansowy pałac. W 1672, Ludwik XIV przeprowadził się do Wersalu, natomiast w Luwrze zostawił bogatą kolekcję dzieł sztuki antycznej. W 1692, gmach został siedzibą Académie des Inscriptions et Belles Lettres oraz Académie Royale de Peinture et de Sculpture, w roku 1699 Akademia zorganizowała pierwszy Salon wystawowy. Podczas rewolucji francuskiej Zgromadzenie Narodowe wydało dekret o zamienieniu pałacu na muzeum.


Muzeum zostało otwarte 10 sierpnia 1793 r. Ekspozycja liczyła 537 obrazów. Lwią część stanowiły konfiskaty dóbr kościelnych i królewskich. Ze względu na problemy związane ze stanem budynku muzeum zamknięto na lata 1796 - 1801. Kampania napoleońska wpłynęła na duży wzrost kolekcji, przy czym większość stanowiły łupy ze zbiorów na terenach podbitych przez Napoleona I Bonaparte, po porażce wojsk dyktatora pod Waterloo dzieła zwrócono prawowitym właścicielom. Za czasów panowania Ludwika XVIII i Karola X oraz Drugiego Cesarstwa nastąpił wzrost kolekcji, która przekroczyła 20 tysięcy dzieł. Kolejny wzrost kolekcji to owoc licznych nabytków muzeum i darów prywatnych kolekcjonerów dzieł sztuki. W 2008 roku zbiory Luwru podzielono na osiem kategorii, każdej z nich przypada odrębny dział. Są to Działy: Starożytnego Egiptu, Starożytnego Bliskiego Wschodu, Starożytnej Grecji, Starożytnego Rzymu, Sztuki Islamu, Rzeźby, Malarstwa, Rzemiosła Artystycznego, Rysunku i Grafiki.


Muzeum Luwr jest jedynym muzeum w Paryżu, w którym udało nam sie uzyskać mteriały w języku polskim. Również na stronie muzeum dostępny jest zbiór informacji w języku polskim - www.louvre.fr


Wychodzimy z Luwru w okolicach 21 z zapełnioną kartą pamięci w aparacie. Udajemy się na kolacje, a wszystkim, którzy mają jeszcze siły polecamy skosztowanie życie nocnego Paryża. Powyższą trasę można dowolnie modyfikować i zmieniać, w zależności od tego, jakie muzeum nas interesuje lub jaka tematyka jest nam bliższa. 


Informacje praktyczne:
- Sieć metra i pociągów RER w Paryżu jest bardzo rozbudowana i działa nad wyraz sprawnie. Przejścia, wyjścia, dojścia na poszczególne platformy, perony są czytelnie oznaczone. 
- Trzeba uważać na kieszonkowców, zarówno w środkach transportu publicznego, jak i w miejscach obleganych przez turystów
- Kupując pamiątki warto rozejrzeć się w kilku sklepach, gdyż ceny tej samej rzeczy mogą być całkiem różne, nawet w punktach znajdujących się tuż obok siebie. Generalnie im dalej od głównych atrakcji turystycznych, tym ceny pamiątek taniej
- Podobnie ma się sprawa z jedzeniem. Nie warto siadać w restauracajch i kawiarniach przy głównych ulicach, jeśli chcemy zaoszczędzić. Lepiej udać się ulicę, dwie dalej i znaleźć miejsce wybierane przez mieszkańców Paryża, a nie turystów
- Średnie ceny w Paryżu: bagietka 0.90-1€; crossiant 0,70€, kawa w kawiatni 2-2,5€, piwo 0,2l 5€, porcja kasztanów 2,5-3€, pizza 8-10€, piwo w sklepie 0,5l 1,2€, papierosy 6,5€, obiad w restauracji od 15€
- Uważajmy na dzieci/osoby chcące byśmy podpisali jakieś listy. Bardzo często to oszuści, którzy pod pozorem podpisania listy, na którą musimy wpisać nr swojego dowodu osobistego, chcą sprawdzić, gdzie chowamy portfel
- Pierwsza Pomoc: Pogotowie ratunkowe (SAMU) 24h/24h tel. 15 ; Policja (Police) tel. 17; Straż Pożarna (Pompiers) tel. 18
- Ambasada RP Adres: 1, rue de Talleyrand, 75343 Paris Cedex 07 Telefon: 01 43 17 34 00 Stacja metra: Invalides

Przy opisach zabytków i atrakcji Paryża wykorzystano informacje ze strony www.wikipedia.pl


Zobacz również kolejne części Przewodnika po Paryżu:

Zobacz trasę trzeciego dnia zwiedzania na Google Maps (żółte znaczniki). Różowymi znacznikami zaznaczono trasę pierwszego dnia, niebieskiego drugiego, a fioletowymi czwartego dnia.


Ściągnij bezpłatnie wersję przewodnika po Paryżu w formacie .pdf do druku lub wzięcia ze sobą w podróż. Miej przewodnik zawsze przy sobie całkowicie za darmo! Spodobał Ci się przewodnik, a informacje w nim zawarte okazały się pomocne? Zrób pożytek z reklam znajdujących się na stronie i wspomóż tworzenie kolejnych przewodników! 


Darmowe przewodniki turystyczne pdf za free przewodnik do pobrania

Po kliknięciu w link zostaniesz przekierowany do strony, na której po 5 sekundach w górnym prawym rogu należy kliknąć na napis "Skip Ad", co przekieruję Cię do strony z pobieraniem przewodnik. W razie jakichkolwiek problemów z pobraniem przewodnika zapraszam do kontaktu. 

Polecam również:

5 komentarzy:

  1. Świetna inicjatywa, bardzo fajnie opisane detale, wybieram się niedługo pierwszy raz do Paryża i na pewno się przydadzą informacje. Co do muzeum d'Orsay to jest bezpłatne dla wieku <26 dla członków UE więc nie trzeba płacić 6,5 euro wstępu ulgowego:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za miłe słowa! Pozdrawiam serdecznie!

      Usuń
  2. Ten darmowy wstęp do muzeów liczy się rocznikowo czy co do miesiąca? Ja wybieram się do Paryża w styczniu 2014 a 26 lat kończę w lutym 2014. Załapię się czy nie? :)

    OdpowiedzUsuń
  3. wybieram się na wiosnę i te wszystkie szczegółowe informacje spadły mi jak z nieba bo w typowych przewodnikach to wiadomo... suche fakty, liczby itd. świetna robota!!!!!

    OdpowiedzUsuń
  4. Czytając to wszystko jestem przekonany, że autor dość sporą część swojej wiedzy oparł o przewodnik po Paryżu wydawnictwa National Geographic.

    OdpowiedzUsuń