16 marca 2013

Przewodnik po Paryżu: Muzea, galerie, zabytki i atrakcje. Mapa + Zdjęcia [Dzień 2]

Czas na kolejną odsłonę przewodnika po Paryżu, który pokazuje, jak i co zwiedzić w Paryżu mając tylko 4 dni, a jednocześnie by móc zobaczyć i odwiedzić jak najwięcej polecanych miejsc oraz najciekawszych zabytków i nie marnować czasu. Druga odsłona przewodnika przedstawia plan zwiedzania i atrakcje turystyczne, które warto zobaczyć już po pierwszym oswojeniu się z Paryżem, kiedy położenie głównych atrakcji jest już mniej więcej nam znane.

Jednocześnie jest to dobra propozycja na wypadek złej pogody, gdyż większość planu zwiedzania obejmuje wizyty w muzeach lub galeriach. Jednak spokojnie - nie muszą się obawiać niczego osoby, które nie lubią chodzić po muzeach. Paryskie galeria i muzea mają wiele do zaoferowania i każdy znajdzie wśród nich coś dla siebie. Dodatkowo poniższy plan można dowolnie modyfikować i zmianiać kolejność zwiedzania, w zależności od tego, jakie są nasze zainteresowania.


W pierwszej części przewodnika - Paryż w 4 dni: przewodnik, relacja, co warto zobaczyć, zabytki i atrakcje, porady, plan zwiedzania - Mapa + Zdjęcia [Dzień 1] - można znaleźć wszystkie potrzebne informacje na temat tego, kiedy najlepiej wybrać się do Paryża, jak najtaniej dolecieć lub dojechać, a także na temat transportu z lotniska. Osoby zainteresowanie kwestią komunikacji miejskiej w Paryżu odsyłam do wpisu Paryż: Komunikacja miejska - metro, autobusy, pociągi RER, tramwaje. Ceny biletów 2013, mapa, informacje praktyczne, który szczegółowo przedstawia wszystkie zawilości działania i cen paryskiego systemu transportu miejskiego.


My przy zwiedzaniu Paryża postanowiliśmy skorzystać z systemu zniżek, który jest dostępny, jeśli ktoś planuje odwiedzić paryskie muzea i galeria. Do wyboru mamy różne systemy, które łączą w sobie zarówno karty na transport miejski i tańsze wstępy do zabytków i atrakcji turystycznych oraz szereg rabatów na restauracje lub zakupy, jak i tylko takie, które oferują darmowe lub tańsze wstępy do zabytków, muzeów i atrakcji turystycznych. Cała lista wszystkich dostępnych pakietów zniżkowych, rabatowych oraz sposobów na tańsze zwiedzanie Paryża dostępna jest tutaj: Paryż: Zniżki i tanie zwiedzanie - karta Paris Museum Pass, ParisPass, Paris City Passport i Paris Visite Pass [Ceny 2013]


Dla nas najkorzystniejszą opcją jest wybór karty Paris Museum Pass na 2 dni, zarówno jeśli chodzi o aspekt ekonomiczny i funkcjonalny. Jest to karta pre-paid, która umożliwia wstęp do ponad 60 muzeów i innych obiektów w Paryżu i okolicach (w tym do Pałacu w Wersalu). Posiadacz karty Paris Museum Pass może wchodzić bez kolejki, nieograniczoną ilość razy, nie tracąc czasu na stanie w kolejce do kasy oraz oszczędzając kilkadziesiąt euro na biletach. Wyjątek stanowi jedynie zwiedzanie pałacu w Wersalu, które może odbyć się tylko raz ze wzgledu na ograniczoną ilość zwiedzających.  Kartę Paris Museum Pass można zakupić na określoną ilość dni. Ważność karty Paris Museum Pass liczy się od pierwszego dnia  jej użycia a nie zakupu. Koszty wyglądają następująco:
- 2-dniowa: 39 euro
- 4-dniowa: 54 euro
- 6-dniowa: 69 euro

Karty Paris Museum Pass można kupić m.in. na lotnisku Roissy-Charles de Gaulle (terminal 1, 2C, 2D, 2E, 2F), lotnisku Orly (terminal Orly-Sud), w punktach informacji turystycznej (m.in. na dworcach: Gare du Nord, Gare de Lyon, Gare de l'Est), czy w najpopularniejszych muzeach (m.in. Luwr, Łuk Triumfalny, Oranżeria, Concergerie, katedra Notre-Dame, kaplica Sainte-Chapelle, Museum d'Orsay, Centrum Pompidou), a także na stronie internetowej Paris Museum Pass www.parismuseumpass.com


Warto zapamiętać, że w pierwszą niedzielę każdego miesiąca wstęp do większości muzeów i zabytków jest bezpłatny. Mieszkańcom Unii Europejskiej poniżej 26. roku życia, a także obywatelom pozostałych krajów świata poniżej 18. roku życia przysługuje bezpłatny wstęp do większości obiektów turystycznych Paryża (za okazaniem dowodu tożsamości przy kasie biletowej).


Zwiedzanie | Dzień 2
Zaczynamy od wizyty w Narodowym Muzeum Wieków Średnich, czyli Musée de Cluny  fr. Musée National du Moyen Âge. Jest to muzeum mieszczące zbiory sztuki i rzemiosła artystycznego, począwszy od późnoantycznej sztuki Galów, aż do późnego średniowiecza. Położone jest w Piątej Dzielnicy przy placu Paul-Painlevé. Obok nowojorskiego The Cloisters i kolońskiego Muzeum Aleksandra Schnütgena jest największą na świecie placówką muzealną poświąconą sztuce średniowiecza. Muzeum gromadzi zbiory średniowiecznej rzeźby kamiennej (głównie architektonicznej), drewnianej, alabastrowej, malarstwa książkowego, tablicowego i witrażowego oraz rzemiosła artystycznego, głównie złotnictwa. 


Muzeum jest położone w hotelu Cluny. Hôtel de Cluny jest częściowo wzniesiony na rzymskich termach datowanych na I-III w. (znanych jako Thermes de Cluny). Budynek Hôtel de Cluny należy do jednych z najlepiej zachowanych przykładów średniowiecznej architektury świeckiej w stolicy Francji. Swoją nazwę zawdzięcza pierwotnej funkcji – był to bowiem tzw. hôtel particulier, czyli pewnego rodzaju rezydencja, której gospodarzami byli od 1334 opaci z klasztoru Cluny. Kiedy opaci z Cluny przenieśli się do nowego budynku na Sorbonie, gmach przejął Jacques d'Amboise, biskup Clermont i przełożony opactwa Jumièges. W latach 1485-1510 rozbudowano rezydencję w stylu będącym połączeniem gotyku i renesansu. W 1793 państwo skonfiskowało gmach. W roku 1833 gmach został zaadaptowany na muzeum, w którym kolekcjoner-amator i miłośnik sztuki średniowiecznej Alexandre Du Sommerard urządził zbiory dziedzictwa sztuki średniowiecznej, w tym dzieł ocalałych ze zniszczeń rewolucji. 


Muzeum otwarte jest każdego dnia z wyjątkiem wtorków. Otwarte jest ono od 9:15 do 17:45. Normalny bilet kosztuje 8,50€, jednak my dzięki karcie Paris Museum Pass mam wstęp darmowy. Do muzeu najłatwiej dostać się ze stacji metra  Cluny-La Sorbonne / Saint-Michel / Odéon lub autobusami nr 21 - 27 - 38 - 63 - 85 - 86 - 87. Strona internetowa muzeum: www.musee-moyenage.fr

Piechotą z Muzeum de Cluny udajemy się odwiedzić słynny paryski uniwersytet - La Sorbonne lub po prostu Sorbonne (najlepiej dotrzeć tam pieszo, zobacz mapę google z zaznaczonymi obiektami na końcu). Niestety wstęp do środka głównego gmachu mają jedynie studenci, a nam pozostaje zobaczenie samego słynnego budynku tylko zewnątrz. La Sorbonne to tradycyjna nazwa historycznego uniwersytetu paryskiego założonego w 1257 roku, jednego z najstarszych i najbardziej znanych w Europie. Uniwersytet paryski był modelem dla innych średniowiecznych uniwersytetów. Pierwotnie został on utworzony jako miejsce spotkań fakultetu teologii, jako Collège de Sorbonne przez Roberta de Sorbon (1201-1274), kapelana i spowiednika króla Ludwika IX. W tamtym czasie na Sorbonie studiowało tylko dwudziestu studentów. 


Szybko zyskał reputację i już w XIII wieku gościł 20 tysięcy studentów z całej Europy, czyniąc Paryż stolicą nauki świata zachodniego. Do dzisiaj zagraniczni studenci stanowią znaczącą część wszystkich studentów uniwersytetu. W 1231 roku papież Grzegorz IX wydał bullę Parens scientiarum, gdzie uznał niezależność od króla, biskupów i kanclerzy. 23 czerwca 1894 roku baron Pierre de Coubertin zorganizował na Sorbonie międzynarodowy kongres, który doprowadził do utworzenia Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. W 1968 roku Sorbona była miejscem gwałtownych rozruchów studenckich znanych jako Paryski Maj, co po raz drugi w XX wieku doprowadziło do zamknięcia na pewien czas uczelni (po raz pierwszy stało się to po inwazji Niemiec na Francję w 1940 roku). Pierwszą kobietą-profesorem na Sorbonie była Maria Skłodowska-Curie. Patronką uczelni jest Katarzyna Aleksandryjska.


Następnym punktem na naszej mapie zwiedzania jest wizyta w Instytucie Świata Arabskiego. Dochodzimy tam również piechotą - co prawda można wziąć metro, jednak lepiej się przespacerować i podziwiać architekturę dzielnicy łacińskiej. Institut du Monde Arabe, czyli Instytut Świata Arabskiego to zjawiskowy budynek projektu Jeana Nouvela, kolejna inwestycja z Wielkich Projektów François Mitteranda. Instytut promuje kulturę świata arabskiego, pokazuje też jej związki z Francją i Europą. Szklany budynek stanął w 1987 roku nad brzegiem Sekwany na obrzeżach historycznej części Paryża. Zawiera muzeum, bibliotekę, audytorium na 300 osób, restaurację, a także biura i parkingi. Na szczycie budynku jest możliwość wejścia na punkt widokowy, z którego rozciąga się wspaniały widok na starą część Paryża. 


Instytut i mieszczące się w nim muzeum jest otwarte codziennie od 10:00 do18:00 oprócz poniedziałków. Posiadacze karty Paris Museum Pass mają wstęp bezpłatny (normalny bilet do muzeum kosztuje 3,80€). Dostać się do niego możemy z przystanków metra: Jussieu, Sully-Morland, Cardinal-Lemoine, a także przystanku koleji RER Gare d'Austerlitz lub autobusami nr 24, 63, 67, 86, 87, 89. Więcej info na stronie www.imarabe.org


Idąc dalej wzdłuż Sekwany dotrzemy do okazałych ogrodów, gdzie znajduje się  Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu - Muséum National d'Histoire Naturelle. Uwaga wstęp do tego muzeum nie jest objęty zniżkami w ramach karty Paris Museum Pass! Muzeum zostało założone 10 czerwca 1793 na bazie zbiorów Królewskiego Ogrodu Roślin Leczniczych (Jardin royal des plantes médicinales), założonego przez Ludwika XIII w 1635 i gromadzącego bogate zbiory z dziedziny szeroko rozumianej przyrody, zwłaszcza za czasów dyrekcji Buffona.


Główną rolą muzeum, od momentu powstania jest działalność naukowa oraz dokumentacja odkryć (gromadzenie zbiorów). Podrzędną rolę odgrywa działalność ekspozycyjno - popularyzatorska, choć jest ona najbardziej znaną formą aktywności muzeum. Posiada siedem wydziałów: klasyfikacji i ewolucji; molekularnego zróżnicowania, środowisk i populacji wodnych; ekologii i bioróżnorodności; historii Ziemi; człowieka, natury i społeczeństwa oraz prehistorii. oprócz tego w skład muzeum wchodzą: galerie roślin; ogrody botaniczne i kilka zoologicznych oraz Muzeum Człowieka. Muzeum jest otwarte każdego dnia (w odzinach 10:00 - 18:00) z wyjątkiem poniedziałków. Więcej info na stronie www.mnhn.fr Ze względu na ogrom atrakcji my zobaczyliśmy tylko szybką Wielką Galerię Ewolucji - polecamy! Ogrody otaczające muzeum warto wykorzystać na małą przerwę i szybki lunch - znajdziemy tam mały punkt gastronomiczny, lub wychodząc już z ogrodów, tuż obok metra, Mc'Donaldsa.


My udajemy się teraz do jednego z najciekawszych, naszym zdaniem, muzeów w Paryżu. Gratki dla wszystkich zainteresowanych sztuką pozaeuropejską, podróżowaniem i odkrywaniem innych kultur. Chodzi mianowicie o Musée du quai Branly. Jednak wcześniej z Muzeum Historii Naturalnej idziemy na stację Gare d'Austerlitz, z której łapiemy pociąg RER (linia C), który zawiezie nas na stację mieszczącą się tuż obok wspomnianego muzeum, a mianowicie Pont de l'Alma.


Musée du quai Branly to muzeum sztuki kultur pozaeuropejskich, zlokalizowane w Paryżu przy Quai Branly 37, niedaleko Wieży Eiffla. Zostało otwarte w 2006 roku dzięki inicjatywie prezydenta Francji Jacques'a Chiraca. Muzeum posiada około 267 000 eksponatów z których 3500 jest wystawiana. Zbiory rozdzielone są na kolekcje gromadzące przedmioty z Azji, Afryki, Ameryki i Oceanii. Ekspozycje kontynentów podzielone są na mniejsze ekspozycje dzieł sztuki pochodzących z poszczególnych państw, narodów i plemion. Przykładowo można wyróżnić ekspozycje poświęcone sztuce Aborygenów, Papuasów, Majów, Inków i Azteków. 


W muzeum znajduje się również Wieża Muzyki, gdzie eksponowane są instrumenty muzyczne z całego świata, kolekcjonowane przez różne francuskie placówki etnograficzne w okresie niemal 120 lat. Dzięki karcie Paris Museum Pass wstęp jest bezpłatny. Muzeum jest otwarte każdego dnia z wyjątkiem poniedziałków. We wtorki, środki i niedziele od 11:00 do 19:00, a w czwartki, piątki i soboty od 11:00 do 21:00. Bilet normalny kosztuje 8,5€ Więcej info na stronie: www.quaibranly.fr


Spacerem, można obok Wieży Eiffla, udajemy się pod Pałac Inwalidów i  Kościół Inwalidów. Les Invalides został wybudowany z inicjatywy Ludwika XIV. Jest to wielki kompleks budynków w Paryżu na lewym brzegu Sekwany. Od początku istnienia służył jako szpital i pensjonat dla inwalidów wojennych. W swoich salach mógł pomieścić około cztery tysiące chorych i rannych. Kompleks ten składa się z Pałacu Inwalidów (fr Hôtel des Invalides) wybudowanego według projektu Libéral'a Bruant'a w stylu klasycystycznym, w 1676 oraz Kościóła Inwalidów (fr. Dôme des Invalides, St-Louis-des-Invalides) wzniesionego w 1706 roku przez Jules'a Hardouin-Mansarta.


Kościół Inwalidów, Tum Inwalidów (fr. Dôme des Invalides) jest to monumentalny paryski kościół wzniesiony w 1706 roku przez Jules'a Hardouin-Mansarta na polecenie Króla Słońce, Ludwika XIV. Jego iglica wznosi się na 105,16 metrów. Budowa została rozpoczęta w 1677. Pierwotnym celem budowli, przeznaczonej do wyłącznego użytku króla, miało być miejsce spoczynku rodziny królewskiej. Tak się jednak nie stało, gdyż zrezygnowano z tych planów po śmierci Ludwika XIV. W 1840 decyzją króla Ludwika Filipa do Paryża sprowadzono szczątki Napoleona Bonaparte z Wyspy Św. Heleny. Ciało zostało zabalsamowane i zamknięte w sześciu trumnach (jedna z cyny, druga z mahoniu, trzecia i czwarta z ołowiu, piąta z hebanu, a ostatnia wyrzeźbiona z fińskiego, czerwonego porfiru), jednak ceremonia pogrzebowa odbyła się dopiero w 1861 (2 kwietnia), gdyż dopiero wtedy krypta i sarkofag były gotowe. Militarne osiągnięcia Napoleona są przedstawione w postaci Zwycięstw otaczających kryptę, których nazwy są wygrawerowane w marmurowej podłodze – Austerlitz, Jena, Marengo i in. Jego osiągnięcia dla państwa są wyrzeźbione na niższym reliefie dłuta Simarta, który ozdabiał ściany krypty (pacyfikacja kraju, scentralizowanie administracji i in.). Pod posągiem Napoleona znajdują się zwłoki jego syna L'Aiglona, zwanego później Napoleonem II.


Kościół odznacza się widoczną z daleka kopułą, pozłoconą po raz pierwszy w 1715, a odnowioną w 1989, przy czym użyto 12 kg złota. Wewnątrz pod kopułą znajduje się fresk namalowany przez Charles'a de La Fosse, który także był ostatnio poddany renowacji. Oprócz Napoleona Bonaparte w Kościele Inwalidów są pochowani również marszałkowie: Ferdinand Foch, Sebastian Vauban, Turenne, Louis Lyautey oraz Józef Bonaparte (starszy brat Napoleona I), Hieronim Bonaparte (młodszy brat) i Napoleon II Bonaparte. Epitafium Napoleona I mówi: „Niech śpi pod tą kopułą, to hełm na głowę giganta”.


W Pałacu Inwalidów znajduje się kilka interesujących muzeów - m.in  Muzeum Armii, Musée de l'Armée, które postanawiamy zwiedzić - niestety również w biegu, gdyż goni nas czas, jednak fani militariów na pewno spedzą tam kilka dobrych godzin! Pałac i kościół są otwarte w terminach 1 października - 31 marca od 10:00 do 17:00, a od 1 kwietnia do 30 września od 10:00 do 18:00.  Z kartą Paris Museum Pass wstęp darmowy, bilet normalny kosztuje 8€.


Teraz czas na muzeum nr 2 wśród paryskich muzeów, jedno z najchętniej odwiedzanych, za każdym razem wysoko uplasowane w rankingach paryskich atrakcji - Musee de l'Orangerie. Najlepiej dostać się tego muzeum wysiadając na stacji Concorde, gdyż muzeum znajduje się na końcu ogrodu Tuileries, z którego już rzut kamieniem z placu Concorde (który jest już nam znany ze wcześniejszego zwiedzania). W muzeum znajdują się „Lilie wodne” Claude'a Monet'a i 144 obrazy ze sławnej kolekcji Walter-Guillaume'a (Cezanne, Renoir, le Douanier Rousseau, Matisse, Derain, Picasso, Modigliani, Soutine, Utrillo). 


Musee de l'Orangerie jest otwarte codziennie oprócz wtorków i świąt (1 maj, 25 grudzień) w godzinach od 09:00 do 18:00. Z kartą Paris Museum Pass wstęp bezpłatny, a także nie trzeba czekać w kolejkach, które czasami mogą być znaczne! Normalny bilet kosztuje 7,5€.


Wracamy teraz na stację Concorde, by złapać metro, które zawiezie nas do kontrowersyjnego budynku Centre Pompidou. Tak na prawdę my chcieliśmy zobaczyć Muzeum Judaistyki w Paryżu, jednak muzeum te było już zamknięte, gdy do niego dotarliśmy, skutkiem czego mając jeszcze trochę czasu przed zaplanowanym spotkaniem postanowiliśmy zobaczyć Centre Pompidou. 


Centre Georges Pompidou (zwany także Beaubourg, Rafineria) jest to budynek położony w paryskiej dzielnicy Beaubourg, w którym mieści się muzeum sztuki współczesnej (Musée National d'Art Moderne) oraz główna biblioteka publiczna stolicy Francji (Bibliothèque publique d'information). W 1969 nowo wybrany prezydent Francji, Georges Pompidou, podjął decyzję utworzenia centrum kulturalnego na miejscu zwanym Plateau Beaubourg. Ogłoszono międzynarodowy konkurs architektoniczny, w którym zwyciężył projekt Renzo Piano i Richarda Rogersa. Budowę rozpoczęto w 1972, a w 1977 otwarcia Centrum dokonał Valery Giscard d'Estaing.


Ogólna struktura budynku jest oryginalnym pomysłem Piano i Rogersa, lecz silnie inspirowanym przez teoretyczny projekt Fun palace – idealnej przestrzeni widowiskowo-wystawienniczej, stworzony przez Cedrika Price'a. Budynek zajmuje powierzchnię placu. Wszystkie instalacje zostały wyprowadzone na zewnątrz i pomalowane na różne kolory, z których każdy odpowiada innej funkcji. Niebieski to układ klimatyzacyjny, żółty – instalacje elektryczne, czerwony – cieplne, a zielony to wodociągi. Daje to wiele możliwości aranżacji i podziału przestrzeni wewnątrz budynku. Trzy najwyższe piętra budowli zajmuje Muzeum Sztuki Nowoczesnej. 


Muzeum Sztuki Nowoczesnej jest czynne codziennie, z wyjątkiem wtorków. Jest ono otwarte od godziny 10:00 do 21:00. Bilet normalny kosztuje €10, jednak posiadacze Paris Mueum Pass mają wstęp już opłacony w ramach posiadanej karty. Więcej informacji na www.centrepompidou.fr


Centre Pompidou wychodzimy kilkadziesiąt minut po 20. Jesteśmy już na prawdę zmęczenie po całym dniu, jednak warto było. Co ciekawe - już pierwszego dnia zwraca się karta Paris Museum Pass, jeśli decydujemy się, tak jak my, na odwiedzenie kilku obiektów. Mimo, że był to dzień bardzo zabiegany, to czujemy się usatysfakcjonowani tym co zobaczyliśmy i miejscami, które odwiedziliśmy. 

Powyższą trasę można dowolnie modyfikować i zmieniać, w zależności od tego, jakie muzeum nas interesuje lub jaka tematyka jest nam bliższa. My musieliśmy połączyć zainteresowanie antropologią, historią, sztuką i geografią, dlatego taki pakiet. W zdecydowanej większości drugi dzień w Paryżu mija na chodzenie, tam gdzie to możliwe staramy się spacerować, a korzystać z komunikacji miejskiej tylko w przypadkach, gdy odcinek między dwoma atrakcji jest za długi, by jego dystans pokonać na piechotkę! Mimo, że zabiera to więcej czasu, to zdecydowanie warto! Znaleźliśmy dzięki temu kilka urokliwych kawiarni i sklepów, gdzie warto zatrzymać się na chwilę, by nabrać sił przy paryskiej kawie lub czymś słodkim.


Informacje praktyczne:
- Sieć metra i pociągów RER w Paryżu jest bardzo rozudowana i działa nad wyraz sprawnie. Przejścia, wyjścia, dojścia na poszczególne platformy, perony są czytelnie oznaczone. 
- Trzeba uważać na kieszonkowców, zarówno w środkach transportu publicznego, jak i w miejscach obleganych przez turystów
- Kupując pamiątki warto rozejrzeć się w kilku sklepach, gdyż ceny tej samej rzeczy mogą być całkiem różne, nawet w punktach znajdujących się tuż obok siebie. Generalnie im dalej od głównych atrakcji turystycznych, tym ceny pamiątek taniej
- Podobnie ma się sprawa z jedzeniem. Nie warto siadać w restauacajch i kawiarniach przy głównych ulicach, jeśli chcemy zaoszczędzić. Lepiej udać się ulicę, dwie dalej i znaleźć miejsce wybierane przez mieszkańców Paryża, a nie turystów
- Średnie ceny w Paryżu: bagietka 0.90-1€; crossiant 0,70€, kawa w kawiatni 2-2,5€, piwo 0,2l 5€, porcja kasztanów 2,5-3€, pizza 8-10€, piwo w sklepie 0,5l 1,2€, papierosy 6,5€, obiad w restauracji od 15€
- Uważajmy na dzieci/osoby chcące byśmy podpisali jakieś listy. Bardzo często to oszuści, którzy pod pozorem podpisania listy, na którą musimy wpisać nr swojego dowu osobistego, chcą sprawdzić, gdzie chowamy portfel
- Pierwsza Pomoc: Pogotowie ratunkowe (SAMU) 24h/24h tel. 15 ; Policja (Police) tel. 17; Straż Pożarna (Pompiers) tel. 18
- Ambasada RP Adres: 1, rue de Talleyrand, 75343 Paris Cedex 07 Telefon: 01 43 17 34 00 Stacja metra: Invalides


Przy opisach zabytków i atrakcji Paryża wykorzystano informacje ze strony www.wikipedia.pl

Zobacz również kolejne części Przewodnika po Paryżu:

Zobacz trasę drugiego dnia (niebieskie znaczniki) zwiedzania na Google Maps. Różowymi znacznikami zaznaczono trasę pierwszego dnia, żółtego trzeciego, a fioletowymi czwartego dnia.

Ściągnij bezpłatnie wersję przewodnika po Paryżu w formacie .pdf do druku lub wzięcia ze sobą w podróż. Miej przewodnik zawsze przy sobie całkowicie za darmo! Spodobał Ci się przewodnik, a informacje w nim zawarte okazały się pomocne? Zrób pożytek z reklam znajdujących się na stronie i wspomóż tworzenie kolejnych przewodników! 


Darmowe przewodniki turystyczne pdf za free przewodnik do pobrania

Po kliknięciu w link zostaniesz przekierowany do strony, na której po 5 sekundach w górnym prawym rogu należy kliknąć na napis "Skip Ad", co przekieruję Cię do strony z pobieraniem przewodnik. W razie jakichkolwiek problemów z pobraniem przewodnika zapraszam do kontaktu. 

8 komentarzy:

  1. Do większości muzeów wstęp jest bezpłatny, wie Pan do których (z tych najpopularniejszych i najważniejszych)? Łuk Triumfalny, Luwr?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Informacje o tym, czy do danego muzeum lub atrakcji wstęp jest bezpłatny, za każdym razem najlepiej sprawdzić na stronie internetowej danej placówki. Tam znajdziesz wszystkie potrzebne informacje.

      Pozdrawiam serdecznie!

      Usuń
  2. witam. wybieramy się do paryza w polowie lipca w 6 osob w tym dzieci 8 i 17 lat na 3 i pół dnia. Chcemy zobaczyć Wersal, Disneyland oraz atrakcje w samym mieście. Czy kupić karte Paris Museum Pass tylko dla doroslych? czy dzieci mogą wchodzić do muzeum bez kolejki po okazaniu ID.Czy istnieje jakiś odpowiednik takiej karty dozwiedzania zamków nad loarą.Z góry dziekuje za odpowiedz. Jestem pod wrazeniem bezinteresowności. Pozdrawiam serdecznie. aga

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam,
      Generalnie dla dzieci nie ma sensu kupować tej karty, skoro mają wstęp bezpłatny. Dzieci muszą się zawsze ustawić w kasie, po odebranie bezpłatnego biletu. Czasami trzeba się ustawiać w kasach, a czasami nie, jednak to zależy od muzeum.

      Odnośnie Loary, to niestety nie wiem, bo jeszcze nie zwiedzałem.

      Pozdrawiam serdecznie i życze udanego zwiedzania Paryża!

      Usuń
  3. Witam, jak trafić do Muzeum Automobilów na Defonsie?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam, tutaj można znaleść wskazówki dojazdu: http://citedelautomobile.com/en/home

      Usuń
  4. witam,
    gdzieś przeczytałem że bilet z lotniska ważny jest 90 dni. I nie ważne w którą stronę, czyli warto kupić od razu po przylocie 2 bilety?

    OdpowiedzUsuń
  5. Dzień dobry,
    Bardzo podoba mi się sposób w jaki opisuje pan Paryż. Planuję wyjazd w sierpniu i już wiem, że pański przewodnik na pewno mi się przyda. Czuję się teraz spokojniejsza, chociaż jadę z moim facetem :)
    Dziękuję i pozdrawiam
    Beata

    OdpowiedzUsuń